Dag 16: Venezia deel 2

Het heeft gisteravond geonweerd, en dat zorgt ervoor dat de ergste benauwdheid wat uit de lucht is. We durven het vanmorgen dan ook aan om wat broodjes mee de tuin in te nemen en daar te ontbijten. In de schaduw is dat zelfs een beetje aangenaam. Het levert me wel de nodige muggenbulten op, die muggen zijn zeer secuur in het vinden van de plekjes waar ik me blijkbaar niet met Deet heb ingesmeerd.

In het draaiboek staat dat we deze ochtend naar het Lidostrand gaan. Dat is 40 minuten met de vaporette. Met de ervaringen van gisteren in het achterhoofd, en de waarschijnlijkheid dat je daar met deze temperaturen over de koppen kan lopen, besluiten we dat te schrappen. Dan maar een extra dagje Scheveningen inplannen als we terug zijn. In plaats daarvan lummelen we de ochtend door. Dat geeft een beetje wrijving in mijn hoofd, want moet je niet alles uit je tijd willen halen nu we hier dan toch zijn? Maar zoals mijn wijze zussen gisteren benoemden toen ik dit ook beschreef: "moeten genieten" geeft soms de meeste stress. Als ik wat aan rommel met de was (die inderdaad al volledig droog is), valt mijn oog op de meisjes die volmaakt tevreden met een pan water en duplo-poppetjes aan het spelen zijn. Dan weet ik: dit was de goede beslissing.

Aan het eind van de ochtend doen we nog even wat boodschapjes. We lopen door een AH-XL-achtig formaat winkel, waarbij we ons vergapen aan het feit dat er een volledig gangpad gewijd is aan alle pasta's, één aan alle tomatenproducten en dan nog eens één aan olijfoliën. We zullen weten dat we in Italië zijn.

Na een dutje van Hannah en een lunch is het pas half twee als we vertrekken naar het eiland. We stoppen eerst bij een parkje met een speeltuintje en zoeken dan de weg naar het San Marcoplein. Nu weten we iets beter wat we moeten verwachten en wat we wel en niet moeten doen. We zorgen ervoor dat we geen vaporettes nemen vanaf de drukste haltes; dan maar tien minuten omlopen. Al met al gaat het wat relaxter dan gisteren. We lopen door de smalste, typische Italiaanse steegjes, soms zo smal dat we alleen achter elkaar kunnen lopen. De hoge panden aan weerszijden zorgen ervoor dat het hier een stuk koeler blijft.

En dan lopen we ineens het San Marcoplein op. Natuurlijk wordt als eerste meteen de blik getrokken naar de San Marco-basiliek. De eerste kathedraal op deze plek dateert al uit 826, de huidige kathedraal is de derde op deze plek en stamt uit het jaar 1060. Ook later zijn er nog dingen verbouwd en toegevoegd waardoor verschillende bouwstijlen mengen. Ik ben een fervente kathedraalbezoeker, zoals jullie al eerder gemerkt hebben, maar dit is zo anders dan al het andere. Het is dat het op het open plein, waar het toch rustiger is dan ik eigenlijk had gedacht, in de volle zon niet uit te houden is. Anders zou je gewoon een kwartier op je gat gaan zitten om alle details te bekijken. Daar leent het reisgezelschap zich dan ook niet voor, dus we duiken weer snel de schaduw in.

We lopen langs de terrassen die zich hier bevinden. Obers in driedelig pak en een live ensemble dat jazz-muziek speelt krijg je als je hier gaat zitten. Je moet dan wel 12 euro voor een espresso willen betalen. Willen we niet. We kopen voor de afwisseling dan maar weer een ijsje, en zoeken een plekje in de schaduw op een van de trappetjes van het plein. Dat duurt net zolang totdat Eelke opmerkt dat er op alle prullenbakken borden staan dat je niet op het plein zittend mag eten en drinken. Dus staan we op. En verdraaid, niet lang daarna komt er een pleinwacht aan die alle mensen die wél op de trappetjes zitten weg te jagen. Er wordt met boetes gedreigd. Dit plein is niet bedoeld om even te ontspannen blijkbaar.

We hebben kaartjes om de basiliek in te komen. Dat is maar goed ook, want met deze skip-the-linekaartjes kunnen we zo doorlopen langs de lange rij mensen die in de volle zon staan te wachten. Ik heb mijn huiswerk gedaan en heb iedereen verordend vandaag z'n afritsbare broek aan te trekken, want korte broeken zijn een no go. Idem voor onbedekte schouders. En de tassen mogen niet maar binnen maar ergens in een kluisje. Wij zijn er klaar voor. Maar de beveiliging die ons controleert en binnenlaat denkt er het hunne van. Iedereen wordt met korte broek toegelaten en alleen koffers worden geweigerd, de rugzakken mogen gewoon mee. Heb ik daarvoor zo mijn best gedaan. Maar dan zijn we echt binnen en kunnen ons vergapen. Ook binnenin is de conclusie dat dit wel echt van een andere orde is. Het is moeilijk daar goede woorden aan te geven, maar de foto's spreken voor zich, denk ik.

Na een poosje staan we weer buiten. Natuurlijk is er nog genoeg te zien rondom het plein, zoals het doge-paleis en de brug der zuchten. Maar we hebben het inmiddels toch echt weer te warm en kiezen eieren voor ons geld; de sfeer vasthouden is belangrijker dan alles zien. We duiken weer de koele steegjes in om nog een stop te maken bij Liberia Aqua Alte. Deze boekhandel is wat Shakespeare and Co. is in Parijs; een boekhandel die bekend is geworden bij toeristen en daardoor druk bezocht. Als boekenliefhebber moet je er even geweest zijn. In dit geval is er ook een unieke manier van boeken presenteren. Zo staat er een boot en een badkuip met boeken in de winkel. De geschiedenis hiervan ligt erin dat de boekhandel nog wel eens onder water is komen te staan bij hoogwater, en de boeken zo beschermd blijven. Helaas is het hier echt te druk om rustig rond te kijken en we vluchten snel weer. De weg naar onze vaporette-halte leidt ons weer door geweldige steegjes, onverwachte (rustige) pleintjes en talloze bruggetjes over de kanalen waar gondels varen. Ja, dit Venetië is de moeite waard, hier houden we van. Na het bikkelen van gisteren heeft Venetië ons vandaag laten zien waarom ze een tweede kans verdiende. It is growing on us.

We hebben dit keer per ongeluk, zo blijkt, als laatste een prachtige vaporette-route uitgekozen om terug te varen naar het busstation. We varen van het oosten van het eiland onderlangs. Daarmee hebben we een laatste prachtige uitzicht op het moois dat Venetië te bieden heeft. De bus brengt ons dan weer naar het vasteland. Ciao Venezia, grazie voor deze leuke middag.

Na het avondeten beginnen we aan hetzelfde ritueel als een paar avonden geleden. Inpakken, afwassen, ontbijt en lunch smeren. Morgen om 09.00 vertrekt onze trein weer. Next stop: Tirano, Noord-Italië.