Dag 19: Intermezzo in Luzern

Het was een warme, broeierige nacht, waarbij de ramen niet open konden omdat onze kamer aan de straatkant ligt. Ik doe het daar niet goed op. Op mijzelf na weet de rest van de crew gelukkig toch lekker te slapen. 's Ochtends rustig wakker worden en ontbijten. Inmiddels hebben we gezien: de berg op zit er vandaag niet in. Maar het weer lijkt morgen beter te worden dus we gooien het draaiboek om. We schuiven de reis naar Zürich morgen op naar de avond zodat we hopelijk toch nog morgen overdag de Titlis kunnen bewonderen.

Voor vandaag moet er dan een alternatief komen en dat vinden we in het Verkehrshaus, volgens de toeristenbronnen het meest bezochte museum van Zwitserland. Hier in Luzern weten we gelukkig vrij snel weg met het OV en zo komen we daar tegen 10.45 aan. Het verkeersmuseum blijkt een allememaggies groot perceel. Er is een grote hal gewijd aan luchtvaart, een aan ruimtevaart, een aan treinen, een aan vervoer per auto en zo nog meer. Bovendien is er een groot buitenplein waar wegwerkzaamheden gesimuleerd worden, je in een treintje kan en op alle mogelijke loopauto's kunt rijden. Er is een combinatie van informatie maar ook genoeg interactieve dingen. We weten ons hier goed te vermaken.

Meevaller; er is een zelfbedieningsrestaurant à la Ikea, met prijzen die dan ook voor Zwitserse begrippen flink acceptabel zijn . Eelke en ik checken de flexibiliteit van de rest. Zullen we bij onze lunch warm eten; dan hoeven we vanavond alleen wat broodjes en fruit te halen? De crew gaat akkoord. Tot mijn verbazing zie ik meerdere van de kinderen alsnog kiezen voor patat en pasta. Alsof we dat nog niet genoeg op hebben. Ik geniet daarentegen van een "klimafreundlich" bord van couscous, falafel, geroosterde groeten, tomatensaus en falafel. Zo gevarieerd heb ik in twee weken tijd niet meer gegeten.

Rond avondeten halen we wat te eten in de supermarkt en duiken daarna een parkje in met een speeltuin. Lekker picknicken en nog even genieten van de zon. Wat opvalt is dat het parkje echt ontworpen is op publiek gebruik. Er is een kastje waar je via een speciale app tafeltennis batjes en andere accessoires uit kunt halen. Er zijn diverse XL-schaakspelen. Er is een leuke speeltuin en een openbare wc. Heerlijk toeven.... Tot we gerommel horen in de verte. Eelke checkt de buienradar, we hebben nog een kleine drie kwartier voor de pleuris uitbreekt. Dus kunnen we rustig nog even spelen. Joas begint aan een potje schaak tegen een Zwitser. Niet lang daarna voelen we de eerste druppels. Dat waren geen drie kwartier.

Wij beginnen vast aan de terugtocht, Joas komt ons wel achterna. Halverwege de wandeling begint het niet te regenen, maar te hozen. We schuilen onder een poortje. Nu twijfelen we wat te doen: het lijkt voorlopig niet minder te worden maar als we doorlopen zijn we binnen een minuut tot op onderbroek nat. Vinden we voor onszelf niet zo erg, maar voor de meisjes wat minder. Dan belt Joas tot onze verbazing al vanuit het hotel. Via een andere weg heeft hij blijkbaar een flinke sprint getrokken en is ruim voor ons aangekomen. Goed nieuws: daar staan leenparaplu's. Joas komt met drie paraplu's onze kant op en zo steken we toch nog droog over. En die schaakwedstrijd? Die heeft ie gewonnen.

's Avonds hakken we definitief de knoop door: we gaan naar de Titlis. We hebben ten slotte niets voor niets de buitenspeelpakken en lange-mouwen shirts meegenomen: we willen de gletsjer in en spelen in de sneeuw! Het is de hele reden van deze tussenstop in Luzern, dus we gaan ervoor! Uiteindelijk bleek dat het qua weer eigenlijk ook prima vandaag had gekund. Voor morgen wordt er vooral bewolking voorspeld maar wellicht valt dat dan ook nog mee. Het heeft nogal wat voeten in de aarde: om de kaartjes te kopen voor de kabelbaan en rotair om bij de top te komen moeten we nog net niet ons hele doopceel lichten. En geboortedata kunnen op de tablet alleen ingevuld worden door net als in Google agenda per maand terug te gaan. Dan duurt het even voor je bij 1979 bent zeg maar. Het kost drie kwartier om al het papierwerk voor elkaar te krijgen. Bovendien moet de bagage verbouwd worden. Uiteindelijk beslissen we de grote backpack mee te nemen voor alle jassen, buitenspeelpakken, extra laagjes kleding en het eten. Zonnebrillen mee tegen de reflectie in de sneeuw; we denken overal aan gedacht te hebben. Klaar voor dit avontuur!