Dag 18: Rustdag

Het is middenin de nacht. Het tweepersoonsbed waar Hannah, Eelke en ik in liggen bestaat in feite uit twee matrassen, die behoorlijk wijken. Ik lig bovenop het gat tussen de twee ongemakkelijk te liggen. Bovendien is het stikheet in de kamer waar zes man lichaamswarmte verzamelt. Ik sta op om het en der zoveel mogelijk ramen open te zetten. Achter een gordijn ontdek ik ineens een deur. Ik open de deur zachtjes, en kom op een groot balkon met houtwerk. Om alle palen en latten zijn kerstlampjes gewikkeld die de nacht verlichten. Er staat een loungebankje. En ik geniet van de koelte in een volledig stille wereld. Ja, hier is het blijkbaar echt altijd kerst....

's Ochtends genieten we van de luxe van een hotelontbijt. Én van een heerlijke grote kop verse cappuccino. Gisteren heeft de hoteleigenaar ons allerlei dingen aangewezen die we zouden kunnen doen vandaag. Het ene 20 minuten met de bus, de ander 40 met de trein. Of stukken lopen in de hitte. Deze ochtend vraagt hij ons dan ook wat de plannen zijn. Maar we zijn het er allemaal wel over eens; vandaag hebben we een rustdag. De hoteleigenaar kijkt ons een beetje bevreemd aan terwijl hij zijn schouders ophaalt "whatever you want". Om daarna nog een grote kop cappuccino voor me te maken. Ik mag hem wel.

De meisjes blijven even bij de jongens. Eelke en ik wandelen met een rugzak was naar de wasserette, doen wat boodschapjes en halen de was weer op. Zonder kinderen om ons heen kunnen we nog even net iets meer de omgeving in ons opnemen. We wijzen elkaar aan waar we in de verte eeuwige sneeuw op de bergen zien liggen. En we genieten even van de rust.  Daarna rommelen we met zijn allen letterlijk de dag door in het woonkamertje. We kijken olympische spelen (hoera, goud voor de mannen vier!), spelen wat spelletjes. De meisjes vermaken zich met het aanwezige speelgoed. Blijkbaar zijn de andere gasten wel allemaal op pad, want we komen de hele dag niemand anders tegen. Hannah slaapt voor het eerst in een aantal dagen weer even een middagdutje in een normaal bed, waar ze toch echt beter van uitrust dan wat dommelen in de drager. De was is binnen een paar uur droog en dan kan ik de koffer alweer inpakken.

Wat later dan gisteren, een ezel en stenen en zo, vertrekken we naar het centrum voor avondeten. Na drie dagen pasta hebben we nu zin in wat anders dus we kiezen voor een hamburgertentje. En natuurlijk sluiten we nog wel even af met een gelato, nu het nog kan. Want dit is toch echt alweer onze laatste avond in Italië. Op het laatste moment begint het even behoorlijk te regenen; ons ijsje eten we binnen.

Het is alweer droog als het ijs op is, maar het is heerlijk afgekoeld buiten! Dat betekent dat we onze laatste avond op het terras van het hotel door kunnen brengen, in de strandstoelen en bij de strengen kerstverlichting die ook hier hangen. We ontdekken ook nog het trappetje vanuit het terras dat nog weer hoger leidt naar de oude stadsmuur. Vanaf daar kijken we over het hele stadje uit. Opnieuw genieten. Helemaal als de nacht valt en de verlichting dit tafereel nog romantischer maakt. Het is verleidelijk om op deze zwoele zomeravond tot laat te blijven chillen. Twee dingen weerhouden ons: de muggen en het feit dat de wekker morgen om 06.30 gaat. Op naar een nieuw avontuur!