Dag 4: Museum of Senses en Havlivec gardens

Woensdag 17 juli. De ochtend begint met een vreugdevol feit: we weten een vloeistof te produceren uit het koffiezetapparaat dat de naam koffie mag dragen in plaats van bocht waarmee je een aanslag kunt plegen. De blijdschap hierover wordt slechts gedrukt door de wetenschap dat we over een paar dagen hier alweer weg gaan en ergens anders een nieuw apparaat aan de praat moeten krijgen.

Alle aardse dingen gaan gewoon door, en dus blijk ik deze ochtend een geel te zijn bij de check-in, ik was vroeger wakker dan goed voor me was en heb behoorlijk buikpijn. Het Tsjechische leidingwater wellicht? Ons reisschema is gelukkig opgebouwd met voldoende rust en ruimte voor niksen, dus ook deze dag heeft daar voldoende gelegenheid voor.

In de ochtend vertrekken we naar het Museum of Senses. Vanaf de metrohalte waar we uitstappen is het nog een stuk lopen. We komen vrij snel in een voetgangersgebied dat duidelijk hoort tot het centrumgebied. Grote namen als Marks en Spencer, Sephora en Desiguel komen voorbij. Veel indrukwekkender echter zijn de gevels van de panden waar we voorbij lopen, de een nog mooier dan de ander. Lang geleden ben ik 1 keer eerder in Praag geweest, wat zich in mijn herinnering heeft genesteld als wat een bezoek aan de mooiste stad van Europa moet zijn geweest. Nu weet ik weer waarom. Ik bedenk dat we als Nederlanders toch ook wel episch gefaald hebben als het gaat om bouwstijlen.

Het museum is klein, maar vol interactieve en leuke elementen. Zo liggen we op een spijkerbed, creëren optische illusies en lopen door een spiegeldoolhof. We zijn allemaal even lekker fysiek in de weer en dat is een leuke afwisseling met het sightseeing van gisteren. We zijn weer terug voor de lunch, en Hannah en ik houden een siësta. 

In de tweede helft van de middag gaan Eelke en ik nog met de meiden op stap. Op bestemming komen blijkt nog een uitdaging, want de OV-hub Florenc wordt omgeven door wegwerkzaamheden. Voor de metro en de tram was dat tot nu toe geen belemmering, maar nu we met de bus moeten slaat de verwarring toen. Om drie zijden van de hub bevinden zich bushaltes, en dan ook nog aan weerszijden van de weg. Sommigen kunnen we snel afstrepen omdat ons lijnnummer niet genoemd wordt. Anderen hebben wel ons lijnnummer maar geven niet aan in welke richting. Weer anderen zijn tijdelijke haltes met überhaupt geen informatie. Uiteindelijk denken we bij de goede halte te staan, en na een paar minuten wachten komt "ons" nummer. De bus stopt, maar blijkt geen passagiers toe te laten. Ik probeer contact te maken met de chauffeur om om hulp te vragen. De chauffeur heeft echter blijkbaar ook te weinig fooien van toeristen gehad, want hij kijkt me strak aan, mept op een knop om de deuren te sluiten en trekt op. Net als we overwegen het dan maar op te geven worden we in het Engels aangesproken door iemand die onze ontreddering blijkbaar heeft gespot. Hij vraagt ons waar we heen moeten en wijst de goede halte (niet deze dus). Hoezee hoera voor vriendelijkheid van vreemdelingen. 

We bezoeken de Havlivec tuinen. Daar is de "Grotta" te vinden; een bouwwerk waar we tussen allerlei rotsformaties door klauteren om uiteindelijk beneden bij een mooie fontein uit te komen. Verder is "bezoeken" een relatief begrip want de meiden hebben aan het begin van de tuinen een speeltuin ontdekt. Een romantische wandeling door een verder werkelijk prachtig park wordt gewijzigd in uitrazen in de speeltuin voordat we we alweer terug gaan. Tja, ook hier mompelen we maar weer "je kan niet alles hebben", en de Grotta kunnen we in ieder geval afstrepen! Matthijs en Joas hebben inmiddels boodschappen gedaan en zijn aan het avondeten begonnen. Dat is fijn aanschuiven! 

Langzaam begint alweer het schakelen naar vertrek. We verzamelen alle was en draaien deze, zodat we genoeg tijd hebben om het te drogen voordat we vrijdag weer vertrekken. 4 nachten ergens verblijven is, zo hebben we nu ontdekt, voldoende om ergens te 'settelen'. Nu moeten we weer langzaam terugschakelen naar reismodus. Maar eerst morgen nog een volle dag voor de boeg!