Dag 5: Sightseeing Praag

Na een rustige opstart maken we ons klaar voor een dagje stadscentrum. Gelukkig is mijn buikpijn voldoende weggezakt. Omdat de knuffeldieren van de dames op rantsoen ingepakt zijn is er nog wel even fikse ruzie want wie van de meisjes mag vandaag het konijntje meenemen? Een beetje bang dat dit een dagelijks terugkerende discussie wordt ben ik wel.

We gaan met de tram en stappen net buiten de Oude Stad uit, zodat we als eerste onder de Kruittoren doorlopen. Deze toren dateert uit 1475. Vroeger stond het naast het Koningshof, waarmee dit ook de plek was waar de Kroningsroute begon. Later werd het gebruikt voor de opslag van buskruit, waardoor het zijn naam heeft gekregen. Eenmaal door de poort heen stappen we duidelijk de toeristen-economie in. De souvenirwinkels worden afgewisseld met trdelnik-tentjes en wisselkantoortjes. Wat daarnaast opvalt is dat ongeveer 1 op de 10 tentjes een cannabis-shop is. Ook blijkt dat het vooraf vastgestelde "zakgeld"-budget voor Praag hier ruimschoots overschreden te gaan worden. Elke vorm van eten en drinken, al is het een broodje worst in een schamel tentje dat vermoedelijk niet door de NVWA-keuring zou komen, is schreeuwend duur. Nu maar hopen dat mijn inschattingen voor de overige steden iets accurater zijn.

Ik vergaap me opnieuw aan alle gevels, en onze crew trekt door de straten richting de Astronomische klok. Dit middeleeuwse astronomisch uurwerk geeft op 5 verschillende manieren de tijd aan. We komen daar iets over half 11 aan, op tijd genoeg om nog even snel de Starbucks in te duiken voor 4 frappucino's waarvan de slagroom-met-karameltopping dan weer grotendeels in de monden van de meisjes verdwijnt. Om 11 uur staan we dan klaar voor de Parade van de Apostelen op het uurwerk. Elk uur gaan er twee kleine deuren open en komt er een parade van apostelen voorbij. Dat vertellen althans de websites. In de praktijk zien we wel hoog boven de klok twee luikjes open gaan waarachter we vagelijk iets zien bewegen maar dat is het dan ook wel. We komen tot de conclusie dat de ingenieuze constructie en met name het feit dat dit al uit de middeleeuwen stamt absoluut prachtig is, maar de parade zelf kun je met een gerust hart overslaan. 

Na nog weer een stukje lopen bereiken we dan de Karelsbrug. Dit is een heerlijk stukje lopen met prachtige uitzichten aan alle kanten. De vele standbeelden zijn indrukwekkend, en de kraampjes met straattekenaars en muzikanten dragen bij aan het vakantiegevoel.  

Vanaf de Karelsbrug is het weer een stukje doorlopen tot de kabelbaan naar Petrin Park. Ook hier vinden we een prachtig park en een uitkijktoren, een soort mini- Eiffeltoren. Hoewel het beklimmen hiervan nog op lijst stond is het vandaag in de volle zon echt warm, en de klim bestaat uit een eindeloze wenteltrap. We slaan maar over. We chillen even in het gras, maar terwijl ik even een telefoontje pleeg en in een wat ruimere cirkel rondloop spot ik een kleine slang. Zo rustig mogelijk haal ik iedereen weer uit het gras, want "we moeten weer verder". De echte reden hebben we de meisjes maar niet verteld. Die zijn op hun beurt weer gelukkig met een paar rondjes draaimolen en een bezoekje aan een spiegeldoolhof.

Terug naar beneden kopen Eelke en ik nog een litho op de Karelsbrug. We zijn ooit een traditie gestart om litho's te kopen in de grote steden waar we op vakantie zijn; deze reis zal de huidige verzameling dus verviervoudigen. We sluiten de dag af met de de Trdelnik die nog op het lijstje stond. Trdelnik betekent losjes  spindeltaart in het Engels. Dit smakelijke gebak is gemaakt van dun deeg dat over een spindel wordt gerold en geglazuurd met gekaramelliseerde suiker. Kaneel en geplette noten worden ook toegevoegd. Je kan het zo eten maar de vele tentjes in Praag specialiseren zich in het toevoegen van verschillende toppings. Wij kiezen voor ijs, chocola en aardbeien.

Na een rit naar huis in een bus (wie heeft er een achtbaan nodig als je in een bus in de binnenstad van Praag kan rijden) eindigen we rond half vijf weer bij het appartement. Het was een lange warme dag en we spoelen ons lekker af. Als eten staat wraparoni (credits voor de naamgeving voor Joas) op het menu, een nieuw hip fusion-gerecht dat bestaat uit de restjes wrap-vulling van gisteren aangevuld met de gekookte macaroni en tomatensaus die nog over waren van eergisteren. We laten jullie morgen weten of we hier internationale faam mee gaan bereiken.