To pee or not to pee

Het draaiboek is af, de reisgidjes gedrukt, de paklijst is klaar. Ontspannen dus toewerken naar de reis. Geen nadenkwerk meer, werk rustig afronden, beetje aanrommelen nog. HA! Mooi niet dus! Want, dacht onze Hannah, wat is een mooier moment om zindelijk te worden dan één week voor een rondreis! Voor wie die fase alweer enige tijd achter zich heeft gelaten, deze nieuwe fase begint met een periode van Elk Kwartier Van Elk Uur horen dat "ze moet plassen". Zo handig, tijdens lange treinreizen zonder schone wc. Of tijdens wandelingen in de bergen! We moeten vast één van de weinige ouders zijn geweest die deze nieuwe fase begroet hebben met een inwendig "Nu Even Niet!".

Maar na enig inwendig gezucht en gemopper (want uitwendig hebben we natuurlijk gejuicht en geklapt) hebben we ons lot geaccepteerd. En is er weer vergaderd over "maar HOE dan?!" Gelukkig is er geen probleem dat niet iemand voor ons al eerder heeft gehad en zo weten we nu dat er reispotjes bestaan. Er is vakkundig onderzoek gedaan naar de meest lichtgewicht en compacte versie. 20x 10 cm, 5 cm dik inklapbare pootjes, in een handig zakje. Marktplaats is weer aangeslingerd en gelukkig, daar was het gewenste potje! Het betreffende reispotje moet dan vóór gebruik voorzien worden van een plastic zakje waarin een soort maandverbandjes geplakt zit om het vocht op te nemen. Kind erop, behoefte doen, kind eraf. Zakje eraf, dichtknopen weggooien, potje inklappen. Ideaal. Ware het niet dat voor 30 zakjes je 17 euro betaald. Ik heb net al geschetst hoe vaak per dag we dat ding mogelijk nodig hebben, dus toen we een snelle rekensom deden schonken we nog maar eens huilend een borrel in. Daarna hebben we rekensommen gemaakt over het verschil met zelf bio-zakjes daadwerkelijk beplakken met een maandverbandje. En hebben we bedacht wat we dan nog wel aan gewone luiers nodig hadden voor de nacht- en middagslaapjes. Uiteindelijk bleek de oplossing nog simpeler: gewoon een opengevouwen luier onder het potje leggen. Toch weer een paar uur denkwerk achter de rug die we van tevoren nooit bedacht zouden hebben. Thanks Hannah! Maar uh.... we zijn wel trots op je!