Dag 10: Afscheid van Cluj

Deze ochtend staat in het teken van opruimen en inpakken. De laatste kleding in de droger, want shit, die was toch nog niet klaar. Om een reden die ik niet scherp heb gaat de koffer ineens veel moeilijker dicht dan de vorige keren maar als Eelke er bovenop gaat zitten lukt ook dat toch weer. Ik heb deze dagen in Cluj niet goed geslapen en loop behoorlijk wat uren slaap achter. Ik ben dan ook wat cranky en zie op tegen weer een nachttrein.

Opa komt ons een laatste keer ophalen, dit keer neemt hij ons mee naar een restaurant wat hoger gelegen in het bos. Met een schaduwrijk plekje en een kinderspeelplaatsje erbij is het heerlijk toeven. Mijn humeur wordt verder opgefleurd door een heerlijke 90's playlist en lekker eten. De afgelopen dagen hebben de jongens en ik ons beziggehouden met een vergelijkend warenonderzoek naar papanasi, een Roemeens toetje dat zich wat vergelijkt met iets tussen oliebollen en donuts in, geserveerd met zure room en jam. Ook dit keer kiezen we daarvoor. Heerlijk. Tegen de tijd dat we vertrekken voel ik me iets meer klaar voor deze dag.

Opa zet ons af bij de Botanische Tuinen en daar nemen we afscheid van hem. Dank je wel opa voor de fijne tijd! We lopen dan wel met al onze bagage en het is een graad of 30. Met de nodige hellingen merken we al gauw dat dit niet de plek is waar we nu heel gelukkig gaan worden. Na een lekker ijsje en nog even wat rondkijken schakelen we naar plan B. We lopen de tuinen uit, een stuk naar beneden naar het centrum. Daar vinden we op het grote stadsplein niet alleen alsnog een prachtig uitzicht op de mooie gevels en monumenten, ook is er niet geheel onbelangrijk een leuke waterspeelplek. Sarah heeft er maar een paar minuten voor nodig om zich volledig onder te dompelen. Omdat ze haar reiskleding aanheeft, sneldrogend, is dat ook geen enkel probleem. We sluiten af op een terrasje. Dan is het toch echt tijd om naar het station te gaan. Nog even water en wat lekkers inslaan en dan rijdt de trein al voor.

Als we de spullen op de plek hebben merken we een paar dingen op. Als eerste dat we een redelijke structuur hebben in welke spullen waar moeten en we dus sneller georganiseerd zijn. Als tweede ook dat het al "begint te wennen". Voelde de eerste nachttrein nog als spannend, nu is het vooral gelatenheid, een beetje ontspanning wat we voelen. We weten allemaal dat het niet de beste nachten zijn maar we weten ook waar we aan toe zijn en dat we ook hier wel weer gaan doorkomen. Niet geheel onbelangrijk; de airco doet z'n werk dus we zitten niet urenlang weg te stomen in een te benauwd hok.

We weten dat er nog meer Nederlanders in de trein zitten dus proberen nog zingend wat Europapa en Danny Vera in te brengen, maar we krijgen weinig respons. Ok, dan bouwen we wel ons eigen feestje. Het heeft een beetje een kamp-achtige vibe. Chipjes, een playlist en wat later allemaal een filmpje kijken.

Langzaam maken we ons klaar voor de nacht en maken de bedden op. We zien de zon ondergaan in landschappen van heuvels en zonnebloemvelden, en rijden de nacht in.